Brouwerijbezoek Emelisse
Uiteindelijk
blijkt dat Zeeland dichter bijligt dan verwacht, want na anderhalf uur en 185km
sta ik al voor de ingang van het gloednieuwe hotel Van der Valk te Middelburg.
Vlug de valies droppen en hop de auto in op weg naar het historische stadje
Veere, idylisch gelegen aan het Veerse
meer en de Oosterschelde. Na de middag staat Middelburg op het programma met de
authentiek windmolen ‘De Hoop’ en de historische site rond ‘Lange Jan’.
Middelburg is duidelijk ook een winkelstad want het is op de koppen lopen. Om
dorst van te krijgen. Ik duik een typische bruine kroeg binnen en vraag naar
een lokaal biertje. Blijkt dat er net een nieuw bier toegekomen is, nl. Steevug Tripel van Bad Hair Brewing vof uit Kapelle (Zeeland). Een verdomd lekker
hoppig biertje met naast de traditionele ingrediënten eveneens korianderzaad en
paradijszaad.
In 2009
begonnen Bram en Jens van Stee met brouwen van bier als amateurbrouwers. Ze
sloten zich aan bij de lokale deltabrouwers amateurbrouwersgilde. De recepten
liepen uiteen van een simpel witbiertje tot espresso-porter. Maar de favoriet
was toch de tripel. Na een paar jaar en vele verzoeken om een biertje te mogen
proeven van de thuisbrouwers besloot Jens om in 2012 400l van hun tripel recept
bij brouwerij Boelens te laten brouwen met de naam Steevug Tripel om zo
voldoende te hebben om de collega’s en vrienden te kunnen laten proeven. Dit
brouwsel viel zo in de smaak dat Bram en Jens op 3 januari 2013 zich hebben
ingeschreven als brouwerij onder de naam Bad Hair Brewing vof. Logischerwijs
moest er natuurlijk ook weer gebrouwen worden en dat werd dit keer gedaan in
Raalte bij de Sallandse brouwerij samen met Ruud van Moorst van Brouwerij de
Eem. Op 17 januari werd de tripel weer gebrouwen. Begin maart was het dan zo
ver...proeven. Het resultaat mocht er wezen, een mooie balans tussen hop
bitterheid, moutzoetigheid en gistfruitigheid met een hint van kruiden. Op 15
maart werd het bier voor het eerst afgeleverd.
De tijd is
voorbijgegleden en buiten lopen de winkelstraten stilaan leeg. Morgen staat een
bezoek aan de ‘monumentenstad’ Zierikzee, het kunstenaarsstadje Domburg en de
Deltawerken, Neeltje Jans en de Zeelandbrug op het programma. Maar nu is het
tijd om af te zakken naar het nabijgelegen Kamperland waar brouwerij Emelisse gevestigd is.
Ruim van
ver kan je de schaduw van het mooi verlichte gebouw zien. Eenmaal binnen in de
hal staan de twee koperen ketels – met stoom verwarmd – overduidelijk in het
zicht. De kenmerkende geur van het brouwproces hangt overduidelijk in het mooi
versierde restaurant dat zich centraal rond de brouwketels in het gebouw
bevindt. De brouwketels produceren elk zo een 1000 liter per keer. De brouwerij
beschikt verder over meerdere lagertanks die gezamenlijk goed zijn voor circa
180 hectoliter. De jaarproductie ligt op 2000 hectoliter en groeit gestaag. De
helft van deze productie exporteert brouwerij Emelisse naar landen als de VS,
Brazilië, Zweden, Finland, Noorwegen, Engeland, Frankrijk, Italië en Spanje. Emelisse is een Zeeuwse brouwerij. Kamperland ligt immers in het hart van Zeeland. De kwaliteit van het Zeeuwse water is gelukkig buitengewoon hoog zodat het vlot kan gebruikt worden als brouwwater. De eerste brouwer van Emelisse is Kees Bubberman. Samen met brouwer John de Vries is hij verantwoordelijk voor de kwaliteit van het rijke biergamma bij Brouwerij Emelisse. Een hoppig karakter is de stempel die zij aan de Emelisse bieren geven. Afhankelijk van de vraag van de markt en van het seizoen besluit brouwermeester Kees wat er gebrouwen wordt. Bovendien staat Emelisse bekend om zijn vernieuwing en internationale oriëntatie. Met enige regelmaat valt de brouwerij in de prijzen. In 2013 nog werd het lentebockbier uitgeroepen tot lekkerste Lentebock van Nederland. Emelisse probeert ook regelmatig nieuwe recepten uit. Zo werkte de brouwmeester in september 2011 samen met de Amerikaanse brouwer Brian Stillwater aan een uniek bier. In 2012 werd een Earl grey IPA gebrouwen met Marble brewery uit Manchester. Ook werd dit jaar met brouwerij Jopen en de Prael een serie vruchtenbock gepresenteerd. Emelisse brouwde daarvoor een geniale rozijnenbock. Later meer over dit bier. Dergelijke experimenten leiden er soms toe dat een nieuw bier in het vaste assortiment wordt opgenomen. Soms creëert de brouwmeester een bijzonder bier dat slechts éénmaal gebrouwen wordt. Emelisse beschikt over oude whiskyvaten waar het bier korte tijd in gelagerd wordt. Dergelijke bieren verkoopt de brouwerij als ‘Emelisse White Label’. In deze serie verschenen o.a. bieren op Wild Turkey, Ardbeg, Bunnahabain, maar ook uit witte wijn en balsamico vaten.
Genoeg verteld...geen woorden, maar daden. Na een rondleiding door de brouwerij en langs de unieke toog, hebben we een rustig tafeltje gevonden. Later wordt dat iets minder rustiger, want een groep Hollandse bierproevers uit de provincie Noord-Holland besluit een uitgebreide bierdegustatie te houden aan een naburige tafel.
De fraaie menukaart geeft met oog voor detail een mooi overzicht van alle gerechten en bieren. Ik kies samen met mijn echtgenote en dochter voor de brouwerslunch met vis en vlees. Een reusachtige plank met gerookte zalm, garnalen, bisque, kibbeling, gegratineerde mosseltjes, paté, boerenworst, schapenkaas en carpaccio wordt geserveerd met brood en toast. Ondertussen kies ik voor een Emelisse bierproeverij met drie verschillende proefglaasjes van bieren van het vat. Mijn echtgenote kiest voor de Emelisse 2.5.
De Emelisse 2.5 (2,5% vol. alc. – EBU 51 – Plato 8) is een hoppig bier met een verrassend laag alcoholpercentage. Doet geur en smaak nog denken aan een zwaar bier, de werkelijkheid maakt dit bier uiterst doordrinkbaar. Niet voor niets gaat dit bier vaak over de toog als zomerbier. Gebruikte hopsoorten zijn cascade, chinnook, amarillo en simcoe. Een ideaal bier voor de BOB van dienst.
Mijn pallet proefbieren bestaat op aanraden van de brouwer uit 3 speciallekes :
·
Lentebock (6,8 % vol. alc. – EBU 35 – Plato
16) : Traditiegetrouw kent de lentebock een iets hoger alcoholpercentage en een
fris bittertje in haar afdronk wat het lentebier beter bewaarbaar maakt.
Ingrediënten zijn water, viennamout, pilsmout, munchenermout, Hallertau,
Saazerhop, Nelson Sauvin en ondergist. Ik vind dit persoonlijk een lekker, vrij
vlot drinkbaar biertje.
·
Winterbier (9% vol. alc. – EBU 35 – Plato 22)
: Dit heerlijke donkere winterbier met marshmallows is een echte klepper. Eten
& drinken na een winterse wandeling. Bij elke slok lijkt de verwarming een
beetje hoger te gaan. Gebruikte hopsoorten zij nugget en amarillo. Ondanks de
overtuigende marshmallow geur & smaak is dit absoluut geen mierzoet bier.
·
Rozijnenbock (7,1% vol. alc. – EBU20 – Plato 16)
: Persoonlijk had ik vooraf een negatief gevoel bij dit bier omdat ik rozijnen
absoluut niet lust en het etiket op de fles niet aanspreekt. Dit is echter het
bewijs dat je bij bierdegustaties zowiezo eerst moet proeven vooraleer een
oordeel te vellen. Vooroordelen zijn uit den boze. Uiteindelijk blijkt dit mijn
absolute favoriet. Wat een schitterend bier ! In opdracht van Mitra, de
speciaalbierslijterij van Nederland, brouwen drie brouwerijen een serie
bockbieren. Waren het vorig jaar notenbocken, dit jaar is er een serie
vruchtenbocken. Emelisse brouwde Rozijnenbock met rozijnen, kaneel en
steranijs. Mondvullend genieten terwijl de bladeren kleuren in tinten die
vervagen, maar de eerlijke smaak van de herftst binnendringt. Gebruikte
ingrediënten zijn munchenermout, pilsmout, caramelmout en roggemout, nugget
hop, chinook en cascade hop, rozijnen, steranijs en kaneel.
Ondertussen
is de brouwersplank aangekomen en bestel ik een nieuw pakket proefbieren ;
ditmaal het IPA gamma. Mijn echtgenote gaat voor de Emelisse Blond. Het is
duidelijk dat India Pale Ale de laatste tijd in opmars is. Dit traditioneel
extra gehopte bier is door Amerikaanse brouwers stevig onder handen genomen. De
Amerikanen brouwen daar bieren die zo gehopt zijn dat zodra je de kroonkurk
verwijdert zich een paddenstoelenwolk openbaart. Ook Emelisse waagt zich aan
deze hopbom.
Achter Emelisse Blond (6,8% vol. alc. – EBU35
– Plato 16) schuilt eigenlijk de gewone Indian Pale Ale van Emelisse.
Brouwmeester Kees Bubberman gebruikt de uit Nieuw-Zeeland afkomstige hopsoort
Nelson Sauvin die het bier tonen geeft van grapefruit en de druivensoort
Sauvignon Blanc. Mijn echtgenote vindt dit een heel aangemaan bier en haar
voorkeur gaat duidelijk naar dit bier uit in plaats van de Emelisse 2.5.
Mijn
heilige drievuldigheid IPA’s bestaat uit :
·
Emelisse D.I.P.A. (Double India Pale Ale, 7,9% vol.
alc. – EBU 75 – Plato 19) : Hoewel extreme behoudt Emelisse Double IPA perfect
de balans tussen fruitig en bitter. Gebruikte hopsoorten zijn chinook, simcoe
en saaz
·
Emelisse T.I.P.A. (Triple India Pale Ale, 10% vol.
alc. – EBU 115 (!) – Plato 23) : Double is soms niet genoeg. Behalve de dubbele
IPA is er inmiddels de Triple IPA ontwikkeld. En ja, dat betekent dat er
driemaal zoveel hop is gebruikt als gewoonlijk. Neem een stevige stoel, ga
rustig zitten en geniet...maar voor mij is dit toch net een brug te ver. Er zal
zonder twijfel wel een markt voor zijn. Gebruikte hopsoorten zijn warrior,
simcoe en chinook.
·
Emelisse B.I.P.A. (Black India Pale Ale, 8% vol. alc.
– EBU 60 – Plato 18) : Traditioneel gezien staat de IPA voor een blond tot
koperkleurig bier met alcoholpercentages tussen de 6 en 7% en pittig gehopt.
Het biertype Black IPA is daarom eigenlijk en dijenkletser. De immer
doorexperimenterende Amerikaanse brouwers gaan soms zo ver over de rand dat ze
met een bier eindigen dat nergens te plaatsen is. Nadat de grenzen van
alcoholpercentage en hophoeveelheid van IPA tot in het extreme waren verkend,
gingen ze met de kleur spelen. De interpretatie van Emelisse is ingetogen, spannend,
gebalanceerd en uitdagend. Zeker geen gemakkelijk bier, maar wel één waarmee
deze brouwerij zich duidelijk profileert en laat zien wat het vermag. Ik ben
zowiezo persoonlijk al een geruime tijd een liefhebber van Black IPA’s en dit
bier kan me absoluut overtuigen. Gebruikte hopsoorten zijn chinook en cascade.
Na dit
tweede deel las ik bewust een pauze in vooraleer het laatste deel
bierdegusteren aan te vatten. Ik neem de tijd om uitgebreid de brouwinstallatie
te inspecteren, een babbelke te doen met de brouwer en uiteindelijk bevriend te
geraken met de luidruchtige bende Hollanders aan de tafel naast ons . Die
mannen blijken verdomd veel te weten over de Belgische bieren.
Het laatste
hoofdstuk besluit ik opnieuw ondergronds te gaan op zoek naar het zwaardere,
donkere gamma van bieren.
·
Rauchbier (7% vol. alc. – EBU 34 – Plato 16) :
Het drogen van de mout gebeurt tegenwoordig vaak in gesloten trommels, maar
hier en daar laat men nog werkelijk een vuurtje stoken om de mout daarboven te
drogen. Natuurlijk geeft de rook zijn specifieke smaak af. Bekend zijn de
Bamberger Rauchbieren die allemaal een gerookte berkensmaak hebben. Het
Emelisse Rauchbier bevat mout die gerookt is boven nat beukenhout. Dat geeft
het bier zijn kenmerkende smaak, maar niet zo sterk als bij de Beierse
Rauchbieren. Gebruikte hopsoorten zijn chinook en saaz. Een specialleke dat
niet mijn persoonlijk voorkeur wegdraagt, maar objectief gezien zeker de moeite
waard is.
·
Espresso Stout (9,5% vol. alc. – EBU 75 – Plato
22) : Brouwmeester Kees Bubberman maakt daadwerkelijk gebruik van gemalen
espresso bonen, speciaal in Italië geselecteerd. Met een goede 10% alcohol en
een riante hopgift is Emelisse Espresso Stout een spectaculair bier dat aan
tafel, bijvoorbeeld bij een heerlijk dessert, de show steelt. Geef mij maar dit
bier in plaats van een koffie om mijn breugheliaanse maaltijd te laten verteren.
·
I.R.S. (Imperial Russian Stout, 11% vol. alc. – EBU
96 – Plato 26) : Ik sluit af met een klepper van formaat...liefst 11% vol. alc.
! Dit moet de kers op de taart worden. Dit bier verwijst naar een historische
episode waarin de Russische tsarina Catharina de Grote niet genoeg kon krijgen
van de diepdonkere en zware Engelse stouts. De reis van Engeland naar Rusland
duurde destijds lang. Extra alcohol was dan ook nodig om de houdbaarheid te
garanderen. Nog steeds hecht men in die contreien belang aan een stevig bier en
ook in de Lage Landen neemt de populariteit snel toe. Tonen van zwarte chocolade
en koffie zijn zonder probleem in dit harmonieuze bier terug te vinden, de
rietsuiker verzacht het bittere karakter. Gebruikte hopsoorten zijn nugget en
amarillo. Was de Espresso nog de Italian coffee, dan is dit de Irish coffee met
mouilleux en Dame Blanche inbegrepen.
Brouwerij
Emelisse heeft me zeker in positieve zin verbaasd. Deze brouwerij heeft
eigenlijk één nadeel...dat het een Nederlandse en geen Belgische brouwerij is.
Indien deze brouwerij Belgisch was, zou het nog meer erkenning over de ganse
wereld krijgen. Het is een prachtige brouwerij met een enorm gamma aan
kwaliteitsbieren die één voor één toppers zijn. Brouwmeester Kees Bubberman is
niet bang om te experimenteren en heeft duidelijk de brouwersstiel onder de
knie. Het is duidelijk dat deze brouwmeester niet alleen de nodige
vakkundigheid heeft, maar ook durft innoveren en experimenteren.
Bovendien
is het restaurant heel mooi gelegen en is de keuken van hoogstaand niveau. Een
bezoek meer dan waard.
We gaan van
Brouwerij Emelisse nog heel veel horen en het zal heus niet de laatste prijs
zijn dat deze zeeuwse brouwerij in de wacht sleept. Skål !
Reacties
Een reactie posten